Skipmain
Schildbroek Horst Kerk

Column: dorpsommetje ’t Schildbroek - De Horst

| Gast-auteur | |

Zin in een rustige wandeling bij Groesbeek, net buiten de bekende paden? In deze column neemt schrijver en hoogleraar Ap Dijksterhuis je mee op het Dorpsommetje ’t Schildbroek - De Horst: een wandeling van 5 kilometer langs weilanden, oude spoorlijnen, Groesbeekse paadjes en verrassende vergezichten richting Duitsland. Een persoonlijk wandelverhaal voor iedereen die het Rijk van Nijmegen graag op een rustige, eigenzinnige manier ontdekt.

1. Ommetje 't Schildbroek
2. Over de auteur en de route
3. De route
4. Zelf Ommetje ’t Schildbroek - De Horst wandelen?
5. Meer rustige wandelroutes?
6. Veelgestelde vragen

Ommetje 't Schildbroek - De Horst

Even uitwaaien, bewegen, je gedachten verzetten in de natuur, zeker in deze tijd is dat voor veel mensen belangrijk. Maar het zal niemand ontgaan zijn, het is druk in de natuur. Speciaal voor de Gelderlander heeft Visit Nijmegen 10 wandelingen door onze mooie provincie uitgezocht die bijzonder de moeite waard zijn en waar het niet zo druk is. Margot Ribberink (weervrouw) en Ap Dijksterhuis (psycholoog), beiden verwoed wandelaar, liepen de routes en delen hun ervaringen.

Schildbroek Horst Kerk

Over de auteur en de route

In overtreding

Wandelen verlengt ons leven. Ons brein houdt de tijd bij, maar dat doet het niet met minuten of uren, maar aan de hand van nieuwe prikkels. Hoe meer je verwerkt, hoe langer het lijkt te duren. Een week thuis is voorbij voordat je het weet, een week in Peru of Tadzjikistan voelt als een maand. Om dezelfde reden denk je tijdens een wandeling weleens dat je al twee uur onderweg bent, en dan kijk je op je telefoon of horloge en zie je dat je er net drie kwartier op hebt zitten.

De Horst ligt twaalf kilometer van mijn huis, en ik ben er nooit geweest. Mooi zo, denk ik, veel nieuwe prikkels dus. Ik loop enkele honderden meters door het dorp en stroop mijn mouwen op. Het is warm. Ik passeer een groep paarden die ook de lente in hun kop hebben. Rechts zie ik de kerktoren van Kranenburg, over de grens. Dan sla ik rechtsaf en zie een bord staan waarop reclame wordt gemaakt voor een ‘Eierautomaat.’ Verbaasd blijf ik even staan kijken. Is dit echt? Een grap? Is eierautomaat Groesbeeks voor kip? Het is per slot van rekening een vreemd dialect. Maar nee, ik loop verder naar een houten schuur waar een jongen staat die eieren in een doosjes doet. Achter hem staat een automaat die er uitziet als een drankautomaat. “Je gooit er muntgeld in en dan kun je een klepje openen”, zegt hij trots. “Net als bij een blikje op het station, alleen vallen de eieren natuurlijk niet naar beneden”. Dat begrijp ik.

Soms voelt dichtbij verrassend ver weg: precies dat maakt wandelen bij De Horst zo fijn.

Ik vervolg de tocht langs drassige weilanden door een natuurgebied waarover me is verteld dat er een ‘levendbarende hagedis’ leeft. Onwillekeurig kijk ik toch meer naar beneden dan meestal tijdens het wandelen, maar de hagedis laat zich niet zien. Dan ben ik bij het oude spoor dat tussen Nijmegen en Kleve loopt. Er staat een poort op de grens, en ik loop een stukje Duitsland in. Officieel mag dit niet tijdens de lockdown, ik kan dit moeilijk een ‘noodzakelijke reis’ noemen, en de wetenschap in overtreding te zijn doet me goed. Ik ben, net als waarschijnlijk iedereen, klaar met het virus.

Ik keer om en terwijl ik langs de spoorlijn Nederland inloop hoor ik ‘Rebel Rebel’ van David Bowie in mijn hoofd. Rechts zie ik de stuwwal bij Berg en Dal die me ook al het gevoel geeft in het buitenland te zijn. Heuvels! Na een kwartier kom ik een ouder echtpaar op de fiets tegen. Ze vragen me waar ze uit komen als ze verder fietsen. “Also in Deutschland!” roep ik opgewekt. Ze kijken verschrikt naar elkaar, keren om en fietsen terug.

Over zompige paden struin ik een tijdje langs de Groesbeek en de Hulsbeek totdat ik weer midden in Horst sta, bij de Goddelijke Hart van Jezuskerk. En ook de kerk draagt bij aan het buitenlandgevoel. Het gebouw is opgetrokken uit witte baksteen en heeft een lange vierkante toren zonder spits en verschillende ronde hoeken. Officieel is het de ‘Bossche School’ zo lees ik, maar zo voelt het niet. Als ik een tijdje door mijn wimpers naar de kerk staar, heb ik even het gevoel dat ik in Italië ben.

Het was een schitterende wandeling die ik iedereen aanraad, maar zeker mensen die zich opgesloten voelen en behoefte hebben aan een vleugje buitenland na deze zware maanden, zullen de wandeling ervaren als een weldaad. Het is hier geen Tadzjikistan, maar als normaal Nederland voelt het toch ook niet.

Meer rustige wandelroutes?

Ben je benieuwd naar meer rustige wandelroutes in het Rijk van Nijmegen? Bekijk dan onze tips voor de mooiste rustige wandelingen en lees tevens de meest recente column van Ap Dijksterhuis of Margot Ribberink! 

Meer rustige routes
Wandelaars en mountainbikers in natuurgebied de Mookerheide vlakbij Nijmegen.

Veelgestelde vragen over Ommetje ’t Schildbroek - De Horst

Dorpsommetje ’t Schildbroek - De Horst is een wandelroute van ongeveer 5 kilometer. De route is daardoor geschikt voor een korte wandeling of een rustig ommetje in de omgeving van Groesbeek.

De wandeling start bij Ketelstraat 1 in Groesbeek, in de buurt van De Horst. De route is ook met het openbaar vervoer bereikbaar via buslijn 5 richting Groesbeek - De Horst.

Onderweg wandel je langs drassige weilanden, Groesbeekse paadjes, de oude spoorlijn tussen Nijmegen en Kleve en vergezichten richting Duitsland. Ook kom je langs de Goddelijk Hart van Jezuskerk in De Horst.

Ja, deze route wordt juist getipt als rustig alternatief voor bekendere wandelplekken in het Rijk van Nijmegen. Daardoor is het een fijne wandeling voor wie de omgeving van Groesbeek op een meer ontspannen manier wil ontdekken.

Ja, de route is ongeveer 5 kilometer lang en ligt in de omgeving van Groesbeek, op korte afstand van Nijmegen. Daarmee is het een goede optie voor een korte wandeling in het Rijk van Nijmegen.